Samen in Roosendaal

Samen in Roosendaal Een aantal weken geleden ging ik als vrijwilliger langs bij een mevrouw met een visuele beperking. Omdat de hulpvraag vooral technische zaken betrof, had ik een vriend uit onze kerk meegevraagd. Leo heeft zelf een klusbedrijf en was bereid om na zijn werk mee te gaan naar deze mevrouw. Gelukkig maar, want gaten boren en lampen ophangen is niets voor mij.

In eerste instantie leek het om een hele praktische hulpvraag te gaan en ik ging meer mee als assistent. Ik raakte echter al snel aan de praat met mevrouw en de tijd vloog snel voorbij. Allerlei onderwerpen kwamen voorbij tijdens ons gesprek: koken, de kleur van de gordijnen, de buurt waar we wonen... en ook (de gevolgen van) haar visuele beperking. Zelf ben ik gedurende de week bezig met mijn dagelijkse bezigheden en verplichtingen. Als ik vrije tijd heb, dan zoek ik meestal mijn familie of vrienden op om even bij te kletsen. Na een bezoek aan deze mevrouw realiseer ik me des te meer dat een bezoek aan iemand die je nog niet kent en hulp nodig heeft, erg verrijkend en waardevol is.

Door Stichting HiP hebben we elkaar op een bijzondere manier mogen ontmoeten. Ik heb er een nieuwe kennis bij gekregen en ik weet nu meer over leven met een beperking. Leo en ik konden de klus niet in één keer klaren. We zullen elkaar dus nog een keer ontmoeten en daar kijk ik naar uit. En wie weet, misschien zien we elkaar daarna tijdens een koffie-ochtend in onze kerk. Dan kunnen we wellicht de ontmoeting die we eerder hadden gewoon voortzetten.


K. Ader
Evangelische Gemeente Roosendaal (EGR)

21-04-2017